Η ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΗ ΚΑΙ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΗ

<< Θ Ε Ο Σ Ε Ι Ρ Η Ν Η Κ Α Ι Σ Υ Γ Χ Ω Ρ Η Σ Ι Σ>>

Εγώ, Πασάς Δελβίνου, Βελής Αλή Βελή Μουχτάρ Σαλήχ, Τεπελενλής, εις τ΄ όνομα Αλή Τεπελενλή Γαζή, Ιωάννινα Βαλεσή, τοπάρχου Θεσσαλίας, Δερβεντζή Πασά, μέλους του υψηλού Συμβουλίου του Δοβλετίου του βασιλέως, των βασιλευόντων δι΄ αδείας του εις τους θρόνους του κόσμου, δίδω προς τους Χριστιανούς του Σουλίου την παρούσαν συνθήκην.

Α΄. Οι Σουλιώται είναι ελεύθεροι να αναχωρήσουν από τον τόπον των, με τ΄ άρματα, αναγκαία του πολέμου, τροφάς και ό,τι άλλο θέλουν να πάρουν, δια να υπάγουν είτε μέσα, είτε έξω της Αλβανίας, είτε όπου αλλού θελήσουν.

Β΄. Υπόσχομαι να τους προμηθεύσω, ανεξόδως τα ζώα, τ΄ αναγκαία να μεταφέρουν τα πράγματα, αναγκαία του πολέμου, ζωοτροφίας, πληγωμένους, αρρώστους, γέροντας, γυναίκας και παιδία, έως εις τον τόπον όπου κατοικήσουν.

Γ΄. Θέλει λάβουν τους κατά προσταγήν του πατρός μου Βεζύρη κρατουμένους Σουλιώτας ως ρεέμια (σ.σ.ομήρους).

Δ΄. Όσοι από τους Σουλιώτας θελήσουν να κατοικήσουν εις την Αλβανίαν, θέλει λάβουν χάρισμα υποστατικά και χωρία, και θέλει εύρουν δια πάντα τιμήν, ασσφάλειαν και προστασίαν από τον πατέρα μου και όλον το οτζάκι μας.

Ε΄. Βεβαιώνω μεθ΄ όρκου ταύτην την συνθήκην ιεράν και ακαταπάτητον, και ποτέ Σουλιώτης να μην ενοχληθή, υβρισθή, ή ζητηθή κανείς από κανένα δια τα περασμένα. Αν βιάσω ή από τους ανθρώπους μου κανείς πατήση τα συμπεφωνημένα, να μην ήμεθα Μουσουλμάνοι μήτ΄ εγώ μήτε οι περί εμέ. Αι γυναίκες μας να μας χωρίσουν, και ορκιζόμεναι τρεις φοραίς τον μέγαν όρκον, να μας κηρύξουν ξένους και τους γάμου δεσμούς μας διαλυμένους.

Εις ένδειξιν πίστεως ίσον της παρούσης συνθήκης θέλει δοθή εις τους Σουλιώτας, και ο Θεός να με καύση με την φωτιάν των αστραπών του, αν δεν την φυλάξω.

Συμφωνηθέν, κυρωθέν, και υπογραφέν από εμένα και τους συμπολεμήσαντες μ΄ εμένα συναδέλφους μου, όλους Μουσουλμάνους Σουνίτας.

ΣΟΥΛΙ 12 Δεκεμβρίου 1803

Βελή Πασάς Αλή Πασά

Ελμάζ βέης ,Ισμαήλ βέης Κοντζιώτης, Μουαρέμ Μουχουρδάρης,Ισμαήλ Πασόβεης, Χασάν Δερβίσης, Άγος Μουχουρδάρης, Αβεδίν Ζαρχάν, Ομέρ Δερβίσης, Μέτζιο Μπόνος, Χατζή Πρόνιος, Αιατίφ Χότζας, Χούσε Τόσκας, Αμπάζ Τεπελένας.

(Διατηρήθηκε η γλώσσα και η γραφή του κειμένου από την Ιστορία Αλή πασά του Παν. Αραβαντινού , πλην μονοτονικού)

ΥΓ. Είναι απορίας άξιον ότι η εν λόγω συνθήκη δεν περιέχεται στο 4τόμο έργο (Αρχείο Αλή Πασά) που εξέδωσε ο Β.Παναγιωτόπουλος και οι συνεργάτες του, παρ΄ όλο που γίνεται μνεία σ΄ αυτό για την ύπαρξή της!